Bana müsade...

[NURİ BABA]

Gitme sırası kalbine geldiginde alır kalemi susa susa yazarsın,
dert bu ya söyletir..
Herhangi bir gecenin koynunda suyla ihanete ugramıs bir kadeh rakı varsa,
nefretle askı meze yapip yuvarladın mı dibine,
''Gel keyfim gel'' diye bir şarkı düşmez insanın diline..
''Hiç bir yara hiç bir zaman tam olarak iyileşmez'' derken
haybeye konusmamis Yilmaz Abi..
Sen kalbimden gectin, sırtımı parçalayıp çıkan kurşun misali..
Sen bana benimle ihanet ettin!
Gözlerinde beş vakit aşk kılmaya niyetlenmistim oysa.
Ama hersey birbirinin aynısı.
Bu şarkıya ağlamıstım daha önce mesela,
kendimi şarkılara, rakıya ve hüzünlere vurmak,
en nadide alışkanlık bünyemde.
O gün de böyleydi işte,
birileri kapımdan inadına yeni bir gece daha atarken,
yapmayın diye avaz avaz susmuştum,
sonra sen gitmistin,
ben çaresiz..
Hayat işte..
Başımı ellerimin arasina alip, ne yapsam başa çıkılmayan siluetin cebimde,
cebin ve cepkenin delik olmadigi aşikar üstelik.
Bir nevi yürünmüyor yüreğimde eski sen'lerin leşinden..
Ahh içimdeki kamyon..
Biliyorum konuşacak bir şeyimiz kalmadı artık,
zamanlar haindir ama,
sen yine de en güzel anılarımızı kap gel yanıma demeyeceğim,
yüzündeki pavyon sarışını ihanete sövmeyecegim,
ömrümden düşe kalka sildin kendini.
Işte bu yüzden suskunken çıldırmayı biriktirmem,
iste bu yüzden kalbim kalbinin kapılarını çarparak gitmek istiyor şimdi!
Ellerin aşkı kaçmış senin gözlerine..
Bu defa ''bana'' müsade...


Alıntıdır ama şairini bilmiyorum...