korkularımızdan korkarız

[aldırmadan_hayata]

Hani korkarız ya, hani endişelerimiz vardır ya, hani üzülmekten kaçınırız ya, hani birçok duygumuzun üstünü örter o yokmuş gibi davranırız ya…



Hepimizin duygularını bastırdığı, kaçındığı, içine girmekten yaşamaktan, hissetmekten kaçındığı, korktuğu şeyler vardır. İnsan doğası gereği yaşamda karşılaştığı her bir olaya karşı farklı duygular hissedebiliyor. Düşündüm de nelerden korkarız diye karşıma birçok çeşit çıktı.



Mesela başarısızlıktan, sevilmemekten, önemsenmemekten, ölümden, hastalıktan, kaybetmekten, kontrol edemediklerimizden, terk edilmekten, sakat kalmaktan, aldatılmaktan, zayıf görünmekten, anlaşılamamaktan, aşağılanmaktan, kavgadan, tehditten, düzenin bozulmasından, aklını kaçırmaktan, mal varlığını yitirmekten, parasız kalmaktan, düşmanlardan, zarar görmekten, düşmekten, uçaktan, kâbuslardan, hayvanlardan, yüksekten, karanlıktan, işsiz kalmaktan, hırsızlıktan, psikopat insanlardan, doğal afetlerden…



Yaşamımızı nerdeyse korku ve kaçınma üzerine kurmuşuz. Hayatımızı korkular belirliyor. İstediğimiz yaşamı kuramadıysak, kendimizi mutlu hissetmiyorsak bunun nedeni hayatımızı sınırlayan, belirleyen korku etkenidir. Kaçtığımız şey her neyse onu öğrenebilmek için kendimizi özgür bırakmalıyız, korkudan korkmadan onu yaşamalıyız. Korkularımızı tanıdık duygular haline getirip bizi kontrolü altına almasına izin vermemeliyiz. Korkularımızın çoğu sanal korkulardır. Onlar sadece bizim beynimizdedir. Denemeye cesaret edemediğimiz için gerçek olup olmadıklarını bile bilmeyiz. Öğrenilmiş değil, öğretilmiş korkulara sahibiz. Gerçek sebebini tam olarak bilmeden sadece başkaları korktuğu için korkarız. Başkalarının korkusu bizimde korkumuz olur.



Bence korkuların içinde en güzeli bağımlılık derecesinde olmayan kaybetme korkusu yani sevdiklerimizi kaybetme korkusudur. Eğer bu duyguyu yüreğimizde hissetmezsek, korkunun içinden geçmezsek sevginin değeri kalmaz. Belki de insanları birbirine bağlayan en büyük güç kaybetme korkusudur. Bir anlamda sevgiye değer ve anlam katar. Kaybetme ihtimalinin söz konusu olmasıyla geçmişi ve geleceği tekrar değerlendirebilmemize olanak tanır. Kapıldığımız ve bu uğurda kendimizi bile unuttuğumuz hayat mücadelesinden silkinip nelere sahip olduğumuzun farkına varmamıza neden olur.



Her yeni gün yeni bir adım atın. Kaçtığınız duyguların üzerine gidin, onunla yüzleşin, duygularınızı tanıyın ve onları tanımlayın.



Unutmayın yaşam ya cüretkâr bir maceradır ya da hiçbir şey…

[gizz87]

"insanları birbirine bağlayan en büyük güç kaybetme korkusudur."
haklısın..soyut somut gözetmeksizin neredeyse herşeyde korkacak bi taraf arıyoruz ama en büyüğü kaybetme korkusu gerçekten de ..
en azından benim için böyle..diğer korkularımızın çoğunun ufak da olsa bi çözümü var çünkü

[NURİ BABA]

Sevgili dost ; gerçekten çok güzel bir yazı...Hiç bir abartı yok...Eğer, biraz konunun derinliğine inebilirsek, her sözcüğüne hak vermemek elde değil...

Özellikle, sevdiğimizi kaybetme korkusunu, kendimce irdeledim ve şuna karar verdim ki, insan arasıra da olsa, sevdiğine "seni seviyorum" diyerek, onu kaybetmeme adına, yani "burada seni seven biri var, gitme" demek istiyorlar gibime geliyor....

Yoksa yanılıyor muyum ?

Sevgilerimle...

[betüşş]

hayat bi maceradır her gn bir maceraya başlangıçtır.............çok gzlmiş

[utku26]

insanların en büyük korkusu zaten birşeylerini kaybetmekten korkarlar ve korkularımızı yenmeliyiz....güzel olmuş yüregine saglık....